Purnama kenem rahina jani,
Nanging sanja gurindem uling tuni,
Langit selem ,ambu teka uli renjani,
Nanging tusing ada teka pedek kanti jani.
Uli merune agung Ida Kawitan ngantenang,
Nelisik panjak ane pedek nyekenang,
Tangkil diajeng manira apang nawang,
Subaktin perti sentana pada nerawang.
Bakti sangkaning kepaksa,
Uli pewarah ane kaden maksa,
Nanging ento tuah sangkaning pada upeksa,
Kewala nu merasa kepaksa.
Ne jani jalan ingetang wilasan leluhur
Sangkaning Ida iraga tuun uli luhur
Ngacepang hidup subur makmur termashur
nanging kapah inget jak leluhur beduur.
Cening sentanan manira ajak mekejang
Ingetang bisaman manira tur incepang
sugih gawe,kurang pangan sing ngidang ngujang
Apecengilan ring sanak pekadang.
Ila-ila dahat
sing rungu kin kawitan ne pisarat
bisa sentana dadi sekarat,hidup melarat
ulian laksana ane kualat.
medio 27112023
by.manixs